Toch nog pizza

Het leek er niet van te komen, maar vandaag heb ik toch nog pizza gegeten in Florence. Het restaurant waar ik pizza wilde eten, omdat ik er al langs was gekomen (ik heb er in een eerdere post ook al een foto van geplaatst) en positieve recensies over had gelezen op internet, was gesloten. Ik zocht op internet naar een ander restaurant, maar toen we in de straat kwamen waar dat restaurant zou zitten, bleek er ondertussen een andere soort eettent te zitten. We hadden bijna geen tijd om pizza te eten, want de shuttle naar het vliegveld zou al vrij snel vertrekken. Daarom belandden we bij het zelfde restaurant als waar ik vrijdag al gegeten had. Ik wist tenminste zeker dat ze er glutenvrije pizza hadden en we waren er vlakbij in de buurt.
Ik liet mijn pizza een beetje customizen. Er zat tomatensaus op en op mijn verzoek maar een klein beetje mozarella. Verder ging ik voor de Frankfurter worst en liet ik er ook een in plakjes gesneden tomaat op leggen. Ik ben dol op tomaat!

Toen de pizza's kwamen, zag ik dat ik een ander bord had dan de andere mensen in het restaurant. Zo was het gelijk duidelijk dat het om een glutenvrije pizza ging. Mijn pizza was kleiner dan die van mijn tafelgenoot, maar dat deerde niet. Hij smaakte lekker en ik kreeg hem niet eens op.

Ik ben blij dat ik om te lunchen de stad in ben gegaan. Hoe kun je nou naar Italië gaan en geen pizza eten?

Nog even in de herhaling: ik heb bij Trattorio di Garibardi gegeten.

Groetjes

Uit eten in Florence

Vanavond vindt op het tennispark van 21 tot 23 uur een barbecue plaats. Pas om 23 uur gaat de eerste bus terug naar het hotel. Mijn wekker gaat morgenochtend om 7 uur, dus ik vond het geen geslaagd plan om zo laat naar het hotel terug te keren. Daarnaast is het bij een barbecue natuurlijk de vraag wat ik kan eten.
Vanmiddag was ik het centrum in gegaan en ik besloot daar een hapje te eten. Het is gemakkelijk om een restaurant te vinden waar je glutenvrij kunt eten. Ik kwam langs een restaurant en de ober zei "kom hier eten, het is heel speciaal". Op mijn vraag wat er dan speciaal was, kon hij niet direct antwoord geven. Even later zei hij "omdat ik de ober ben". Ik vertelde dat ik glutenvrij moet eten, waarop hij zei dat ze glutenvrije pasta hebben. Dat stond niet aangegeven bij het restaurant, maar was er dus wel. Ik zei dat ik liever glutenvrije pizza wilde eten en vroeg of hij wist waar dat kon. Een paar honderd meter verderop kon ik terecht. Voor wie het zelfde restaurant wil vinden: loop bij de San Lorenzo kerk de aangrenzende doodlopende straat in:

Daar vind je dit restaurant. Let ook op het keurmerk van de Italiaanse coeliakie vereniging rechtsboven (als je heel goede ogen hebt): 

Ik kreeg de glutenvrije menukaart, die zeer uitgebreid was. Dit is alleen de eerste pagina, er volgde ook een pagina met pasta, een met pizza, een met vleesgerechten, een met bijgerechten en salades en een met toetjes. Keuze genoeg dus! 

Eigenlijk ben ik niet zo'n pizza eter. Ik overwoog dan ook om voor de pasta met vleessaus te gaan. Ik vroeg de ober of hij me eerder die pasta of een pizza zonder kaas, maar met groente en worst zou aanraden. Hij adviseerde me de pasta. Daarbij bestelde ik een ratatouille van gemengde groente. Toen het eten gebracht werd, kreeg ik daar ook een glutenvrij broodje bij.

De dag voor ik naar Florence ging, ben ik bij de tandarts geweest. Ik had bijna een nieuwe afspraak kunnen plannen, want ik brak zowat mijn tanden op het broodje. Gelukkig smaakte de pasta prima en de groentemix was echt heel erg lekker. Toen de ober mijn eten kwam halen, wees hij op het broodje en benoemde hij dat ik het niet opgegeten had. Ik vroeg hem of hij het zelf al eens geprobeerd had en hij knikte veelbetekenend. Ik pakte het broodje en tikte ermee op tafel. Het klonk alsof ik met een steen op tafel tikte. De ober begreep waarom ik het niet opgegeten had. Ik benadrukte dat ik de pasta en groente heel erg lekker vond, ik ben niet iemand die loopt te zeuren in restaurants. Ik had er ook niks over willen zeggen, maar de ober begon zelf over het broodje. En als iemand wilt weten waarom ik iets niet opeet, geef ik eerlijk antwoord.

Trattoria da Garibardi is een aanrader, want de glutenvrije keuze is groot, het eten smaakt lekker en de prijzen zijn vriendelijk. Het is in mijn ogen echter niet nodig om lang om te lopen in de stad om bij een specifiek restaurant te gaan eten, want er zijn veel meer plekken waar je glutenvrij terecht kunt. Gisteren kwam ik al langs een plek waar ze met glutenvrije pizza's adverteerden en vandaag kwam ik langs weer een ander restaurant (zie hieronder) waar het glutenvrije menu expliciet benoemd werd. En wat ik aan het begin van mijn bericht al schreef: er kan bij restaurants ook glutenvrije pasta aanwezig zijn, zonder dat je dat aan de buitenkant ziet. Gewoon een plekje uitkiezen dat er gezellig uit ziet en informeren, is mijn advies.

Ontbijt!

Misschien trof ik gisterochtend de verkeerde ober aan bij het ontbijt, wellicht nam hij mijn vraag of er glutenvrij brood was te letterlijk. Vanmorgen stelde ik de vraag nogmaals en nu vertelde de dienstdoende ober dat er geen brood was, maar wel wat anders. Hij liep weg en kwam terug met een bord met drie voorverpakte taartjes, een pakje crackers en een zakje muesli. Ik heb met de crackers ontbeten en dat beviel me prima! Ik zag zo snel geen sojamelk en heb er ook niet om gevraagd, dus de muesli heb ik maar in mijn tas gedaan voor later dit weekend.

Tweede diner in het hotel

Vanavond leek het avondeten alleen maar om wachten te draaien. Het zou om 20.30 geserveerd worden en om 21.15 trok een tafelgenoot van mij de ober aan zijn mouw om te vragen waar het eten bleef. De eerste gang werd direct daarop geserveerd, maar ik moest tot 21.45 wachten tot ik wat te eten kreeg. Ik had er op gerekend niet gelijk om 20.30 te zullen eten, maar zo laat had ik niet verwacht. Ik werd moe en flauw van de honger... Mijn eerste gang was het volgende: 

De pasta was een stuk lekkerder dan die van gisteren! Hij was ook minder geel, dus ik vermoed dat hij van iets anders gemaakt is. De oliedressing smaakte goed en ik had meer tomaatjes. Maar wellicht had het ook te maken met dat ik gigantische trek had, dat de pasta mij zo lekker smaakte...

Op het hoofdgerecht moest ik ook lang wachten, dus mijn tafelgenoten hadden hun eten al lang op toen ik wat kreeg. Het was wel weer erg lekker wat k voorgeschoteld kreeg: 

De anderen kregen als toetje een stuk taart met vruchtjes erop. Ik besloot dat ik niet meer wilde wachten op een eventueel toetje en wilde het restaurant verlaten, maar halverwege kwam de ober naar me toe met de vraag of ik geen vers fruit als toetje wilde. Nou vooruit dan maar... :-):

Ik kreeg het even na 22.30 en besloot het mee naar de kamer te nemen, waar ik het zojuist opgegeten heb.

Het eten smaakte goed vandaag, maar door het lange wachten, was het toch een vervelende maaltijd. Morgenavond eten we op het tennispark (een barbecue) en zaterdag is het eten weer in het hotel. Ik weet nog niet of ik zaterdagavond weer de hele avond wil zitten wachten. Wellicht dat ik in het centrum iets ga eten. Ik kwam vandaag al langs meerdere restaurants die adverteerden met een glutenvrij menu... Ik zie wel wat het wordt :-). 

Ontbijt

Normaal gesproken neem ik altijd voor de zekerheid brood mee op reis. Nu had ik wel wat rijstwafels in mijn koffer gedaan, maar ik had ze vanmorgen niet mee naar beneden genomen, omdat ik er van uit ging dat het hier, in Italië, wel goed geregeld zou zijn. Bovendien hoef ik vandaag geen wedstrijd te spelen, dus een wat incomplete maaltijd zou geen probleem zijn.

Helaas was er geen glutenvrij brood aanwezig. Ik kon enkel een gekookt ei en blikfruit eten. 

Eerste diner in het hotel in Florence

Vandaag ben ik aangekomen in Florence. Deze week eten we 's avonds drie keer in het hotel en een keer op het tennispark. Vandaag zou het eten om 20.30u beginnen, maar dat werd 21.00. Italiaanse tijden hè... Dat ben ik met mijn Nederlandse ritme helemaal niet gewend!
Toen ik plaatsnam in het restaurant van het hotel (Novotel bij het vliegveld van Florence), haalde ik mijn dieetkaart met uitleg in het Italiaans tevoorschijn. De ober keurde het nauwelijks een blik waardig. Ik was even bang dat hij het niet begreep, maar hij begreep het juist heel erg goed en hoefde daarom de rest niet te lezen.
Het diner bestond uit drie gangen. De eerste gang was pasta. Iedereen kreeg penne met een gebonden saus met wortel en erwten. Ik kreeg ook penne. Er zat geen saus bij, maar olijfolie en enkele gehalveerde cherrytomaatjes. Ik vond de penne niet lekker smaken en omdat er geen saus bij zat, kon die dat niet verbloemen. Gelukkig wist ik dat pasta altijd het voorgerecht is in Italië en niet het hoofdgerecht en daarom at ik er niet veel van.

Het hoofdgerecht bestond voor de anderen uit een kippenpoot en gebakken aardappelen. Ook werd er een mandje brood op tafel gezet. Ik was blij dat ik iets anders kreeg, want ik ben dol op groente! Ik kreeg gegrilde tomaat, aubergine, courgette en kipfilet.

Het toetje was voor iedereen het zelfde:

Fijn dat we eens een toetje kregen dat in een sportdieet past. Hoewel... ik lijk soms een van de weinigen te zijn die zich bekommert om hoe gezond het eten is, want als er een toetjesbuffet met taart is, wordt er ruimschoots van opgeschept door veel van mijn collega's.

Vanavond was het prima voor elkaar en ik ben blij dat we deze week nog twee keer zullen eten in het hotel! Tenzij ik natuurlijk besluit om uit eten te gaan...

Groetjes Marjolein